جمعه, 07 آذر 1393
سخن روز
: خدايا، من در كلبه‌ی فقيرانه‌ی خود، چيزی دارم كه تو در عرش كبريايی‌اَت نداری. من خدايی چون تو دارم، و تو چون خود نداری.
: یا خاموش باش یا حرفی را بزن که از خاموشی بهتر است.
: با مردم چنان رفتار کنید که اگر مردید بر مردن شما بگریند و اگر زنده ماندید خواستار معاشرت با شما باشند
: هیچ انسان شکیبایی پیروزی را از دست نمی دهد اگر چه زمان به درازا بکشد
: ستیز من نبرد با تاریکیست، من برای نبرد با تاریکی شمشیر بر تاریکی نمی کشم بلکه چراغی می افروزم.
: همیشه بهترین راه رابرای پیمودن می بینیم اما فقط راهی را می پیماییم که به آن عادت کرده ایم.
: حکم خدا و قضای الهی بهر حال جاری می شود. در این میان کسیکه به آن راضی باشد اجر می برد و کسی که از آن خشمگین باشد، خداوند اجرش را از بین می برد.

شعری زیبا در وصف حضرت معصومه س

« تو عمّــه ي شـاه جمکــراني»
باغ گـل و گلبني شکوفـــا              بوي خوش گل رسيده هرجا
گلغنچه اي از درخـت طوبي             مجموعه اي از ديـــار طاها
در شهر مدينــه مژده دادنـد             آورده خبــر نسيــم صحـرا
کز دامن پاک نجمــه خاتون              بشکفته گلي به باغ طاهـــا
آيينه اي از صفـــا و پاکـي               شهزاده اي از سراي موسـي
حور است و پري که رخ نموده          يا زاده شــده دوبـاره عذرا
خرگــاه شهـي پر از فرشته            بر مسند گل نشسته زهرا(س)
گويي که شکفتــه بار ديگر              تک بوته ي ياس شاه بطحــا
حوران همه دف زنان و رقصان          کام ملـک است و جام صهبا
عيد است و خروش مرغ عرشي      موسي و عصا و طـور سينا
عيد است و نسيم و ياس زيبا          مستانه قنــاري خـوش آوا
عيد است و شکـوه يک تولد            فردوس و جهــاني از تماشا
عيد است و مدينه غرق شادي        نيکـان زميـن و مُلــک بالا
عيد است و طبق طبق ستاره         ميلاد گلــي ز باغ زهرا(س)
گوينـد: يکــي اذان بگويـد                در گوش شفيعه ي دو دنيـا
از آل علي(ع) که خوشنواتر؟           تا موسي کاظم(ع)است؛حاشا
آغوشِ گشــوده ي امامـت               بر سينه ي گــرم و نـاز بابا
مولود مبــارک، اي کريمـه!               تو عالمـــه اي و عالـم آرا
مشکين نفسـي و با تبـاري             سرشار حديث و مست معنا
تو مسـت ولايـت رضـايي                 نيکو سخنــي مثال زهرا(س)
معصومه اي و هميشه پاکـي           چون نرگسي و هميشه شهلا
زينب صفتــي و با وقـاري                در راه حقـي، هميشـه جويا
افشـا گر فتنه هاي کُفــري            اي شــور تو در زبان گويا
پيک سخنــان اهل بيتي(ع)            دنبـــال ولايتـي و پويــا
شهـزاده ي با جمـال خوبم              تقدير تو هم نوشتــه با مـا
فرجام تو را بگويم اي گـل               مولاي تو را بَرَند از اينجــا
گرچه ز پِيَش روانــه گردي               هرگز نرسي به پيــش مولا
آخر، تو مهاجـري عزيــزم                 در مُلک عجــم رَوي ز دنيا
در خاک قم ار تـو دفني امـا             هرگز نشَوي غريــب و تنهـا
تو چشمه ي نور آن ديــاري             زهـرايي و قبــر تو هويـــدا
اي بانــوي مهــر و مهربـاني             ما منتظريــم و مست و شيـدا
تو عمّــه ي شـاه جمکــراني           ما را بنمـــايي ار، تـو بينـــا
تــو آب حيـــاتي و دل مــا               زنــده کــن از آن دم مسيحـا
تو کشتــي نوح و باوقـاري               ما همچو خَسي به موج دريا
ديباي سخن شده چو دلقـي           خلعت نبرم به پيش حــورا
ياري کن و شهپري ده وَرنَه             کِي پشه رَود به مُلک عنقـا
ميلاد تو بس مبارک است و             خوشتر ز هَزار گشتـه ما را
قاسم بدره             

اضافه کردن نظر


کد امنیتی تازه کردن